Przeskocz do treści
18–19 MAJA
25–26 MAJA

Zespół szpitalno-parkowy w Krakowie-Kobierzynie

Dawno temu ludzi z problemami psychicznymi wysyłano do przytułku czy azylu – miejsca odosobnienia. Kiedy jednak słyszymy słowo „azyl”, kojarzymy go natychmiast z więzieniem. Czujemy, że trafiali do nich ludzie, którzy nie potrafili żyć w relacjach z innymi, których chciano się pozbyć z domu, ludzie nierozumiani albo nierozumiejący, pozbawieni woli i pozbawiani godności. Stąd też może po trosze i dziś osoby borykajace się ze zdrowiem psychicznym długo opierają się leczeniu. Ze strachu, ze wstydu. Dlatego ci, którym nieobojętny był i jest los chorych, ciągle zastanawiają się, jak umiejętnie leczyć ich duszę. Z takich pobudek w 1903 roku zrodziła się idea budowy Krajowego Zakładu dla Umysłowo i Psychicznie Chorych w podkrakowskim Kobierzynie, a zasady jego funkcjonowania opracowali wybitni lekarze psychiatrzy: Jan Mazurkiewicz z Warszawy i Jan Piltz z Krakowa. Chciano, by było to miejsce nowoczesne, zaprojektowane z dbałością o każdy szczegół. Władysław Klimczak wraz z zespołem architektów stworzyli projekt w oparciu o ideę miasta ogrodu. Widziane z lotu ptaka założenie przybrało kształt motyla, na którego skrzydłach umieszczono piętnaście pawilonów szpitalnych dla ośmiuset chorych. Kompleks dopełniło czterdzieści budynków administracyjnych, gospodarczych, mieszkalnych i kaplica. Skąd kształt motyla? W starożytnej Grecji motyl był symbolem uskrzydlonej bogini Psyche, która odzwierciedlała delikatność i duchowy aspekt ludzkiego życia.

Zespół szpitalno-parkowy w Krakowie-Kobierzynie
Zespół szpitalno-parkowy w Krakowie-Kobierzynie, fot. K. Schubert, 2023. MIK, CC BY SA 4.0
Dane teleadresowe:

GPS: 50.0029711,19.8714873