Chałupa Anny Doruli w Szaflarach

W Szaflarach mówią, że „to był znak” – ogień, który rozprzestrzenił się w 1932 roku we wsi i spustoszył dużą część zwartej drewnianej zabudowy, wdarł się też do starej chałupy z 1843 roku, należącej później zapewne do Anny Doruli. O dziwo, nie ogarnął jednak paradnej izby, gdzie na jednej ze ścian ktoś wprost na deskach namalował scenę Zaśnięcia Matki Boskiej. Malowidło jest dość duże, Maria leży pośrodku, a jedenastu apostołów otacza ją półkolem. Wokół ściele się kobierzec z kwiatów, więc może scena rozgrywa się na łące? Po prawej, gdzieś tam na horyzoncie, ten sam malarz umieścił modlącego się pod krzyżem mężczyznę, może patrona rolników św. Izydora, a jeszcze dalej – anioła orzącego ziemię pługiem zaprzęgniętym w dwa woły. Kim był ów malarz, który tak śmiało ozdobił góralską chatę? Czy był utalentowanym właścicielem domu? A może miejscowym rzemieślnikiem? Albo artystą, który przywędrował z daleka i za gościnę odwzajemnił się dekoracją w skromnej izbie, by cieszyła oczy mieszkańców domu? Pewnie nie zdołamy już rozwikłać zagadki tajemniczego malarza, ale możemy wspólnie obejrzeć cudem ocalałe malowidło i porozmawiać o historii tego miejsca z właścicielami domu, gościnną rodziną Walkoszów.